Ik ben er weer daar waar ik vorig jaar vertrokken ben, in Le Grand Seminaire fijne plek, kon alleen niet bedenken dat het nu moeilijk te bereiken weldadig toevluchtsoord zou zijn. Het is namelijk feest in Le Puy ; straten helemaal vol - echt vol - met mensen allemaal in middeleeuwse kleding, bands muziek spektakel, gelukkig achter de muren van het seminarie een beetje minder ; allemaal iets te veel voor mij na tweeënhalve week stilte ;-) Gelukkig kon ik hier eten en hoefde ik me daarvoor niet het het publiek te storten.

De GR (Grande Randonee ) routes blijven me verbazen, ( ik heb hier de GR13 gelopen en de GR 3 ) het zijn vaak weggetjes die je zelf nooit zou kunnen vinden; in een klein gehucht doodlopend straatje in langs iemand z’ n achtertuin en dan is er toch opeens een piepklein paadje wat langs de heuvel omhoog klautert. Je voelt aan alles dat dit de paadjes zijn geweest die gebruikt werden om van het ene naar het andere dorp te komen voordat er vervoermiddelen en andere wegen waren. Dertig graden vandaag was best te doen maar ik liep vrij veel door het bos dat scheelt nogal, fijn nog even opwarmen voor de herfst in NL. Nu met twee Franse dames uit de Elzas in een Gite en ….. na drie eerdere pogingen vandaag iets gedronken wat op een capucino leek :-)

Ben vandaag gedaald van 900 naar 400m wat niet wil zeggen dat er geen pittige klimmen in zaten en ook een uitdagende afdaling waarvan ik blij was hem met droog weer te doen. Het is niet alleen droog maar ook strakblauw en 27 graden :-) Vandaag de eerste hond getroffen die niet blafte en zelfs aangehaald wilde worden. Ik had alle dagen  mijn gites van te voren gereserveerd alleen die voor vandaag lukte maar niet dus uiteindelijk gisterenavond maar een bed en breakfast geboekt zonder breakfast dan want dat is toch alleen maar (vaak opgepiept)brood met jam. Een Gite communal was meestal tussen de 15 en 20€ deze  B&B is 50€ zonder de tweede B ;-) dan.

Heerlijk frisse ochtend met blauwe lucht en na 2 km gelijk al een prachtig kerkje van rond 1300 mét een mooi uitzicht. Verder van alles wat bos en landweggetjes met uitzicht en in de middag met korte broek en shirt :-) Moest de sleutel van de gemeente Gite ophalen bij een café maar de cafébaas was gaan jagen, maar met hulp van de overbuurvrouw kwam ie na een ruim uur toch opdagen, ik geloof nee weet wel zeker dat hij eigenlijk niet meer had mogen rijden ;-) Ik geloof dat ik weer eens naar buiten moet om de foto’s te kunnen versturen ..

Battons, zo heten de wandelstokken in het Frans. Vrijwel alle Franse outdoor types lopen ermee. Vorig jaar op de Camino ook het merendeel, mij leek het allemaal een beetje overdreven tot ik vorig jaar eens een goede tak vond voor een beklimming, toen merkte ik dat het best wat hielp een extra duwtje met je armen. Ook als ik met iemand gelijk opliep en de weg begon te stijgen liep die ander opeens wat sneller dan ik. Dus op deze tocht toch maar 600 gram aan de bagage toegevoegd, en twee stokken gekocht. Eerst probeerde ik het ook met twee tegelijk maar dat was met steeds afwisselend klimmen en dalen heel onhandig ( je gebruikt ze vooral met klimmen).

Bijzondere dag vandaag; na de bossen ontstegen te zijn een paar cols gelopen allemaal rond de 1400- 1500m in prachtig ruig open landschap met mooie wolkenluchten. Wel lag er de hele dag op de regenradar een deels roodgekleurd buienlijntje op de loer én er was een hele stevige wind hierboven moest je wel rekening mee houden met de rugzak als extra windvanger. Ook hier en daar van de route af omdat het pad was afgezet met afrastering. Daarnaast ontstaat dan wel een nieuw pad maar soms vraag je je af is dit nog wel een pad? ;-) Bij een andere afrastering wer heel duidelijk aangegeven hier naar links maar je moest even zo’n schrikdraad kabel loskoppelen met zo’n geïsoleerde handgreep, in de verte zag ik wat koeien daar moest ik dan wel langs. Maar al deze koeien begonnen resoluut mijn kant op de lopen en ze hadden allemaal horens. ( een na laatste foto )Er waren er ook nog twee die aan het ruziën waren en er sprong er ook nog een op een ander, dit om even de sfeer te schetsen ;-) Dit zag  ik helemaal niet zitten! Ben omgekeerd naar het hek en eenmaal weer daarbuiten had ik nog 200m voorsprong. Toen maar over een andere afrastering gestapt om dit hele gebied te omzeilen. Wat later zag ik de col waar ik een uur eerder over liep in een donkere wolk verdwijnen, heb toen maar  bij voorbaat mijn regenponcho aangedaan, ik denk dat de koeien ( ik liep inmiddels dwars door een andere wei maar dat waren gewoon van die zwart-witte ) zich rot lachten om mijn wapperende poncho outfit in de harde wind ;-)

Voor vandaag had ik mijn komst naar de Gite keurig bevestigd maar hier was het iets spannender of ik een slaapplek zou hebben, een heel klein dorp iets van 15 huizen (laatste foto) maar geen levende ziel te bekennen en de Gite niet te vinden en telefonisch niemand te bereiken.

Ik had hier een Gite gereserveerd maar ik had eigenlijk gisteren voor 15u naar de Mairie moeten bellen om toegang te kunnen krijgen maar daar kwam ik gisterenavond achter. Ik dacht misschien zijn de Fransen ook wel hier en hebben zij toegang. Die waren er niet de Mairie natuurlijk dicht op zaterdag. Dus maar aangebeld bij het huis ernaast en die man deed al met een briefje met de toegangscode in de hand open ( hij had zeker eerst door het raam gegluurd ).

Ik was graag weer vroeg vertrokken vandaag want het is weer een lange etappe van 33 km met 1100 meter klimmen, maar ik moest wachten tot de winkel open ging, boodschappen doen voor twee dagen want waar ik nu ben is niks, en dan nog ontbijten natuurlijk. Dus pas kwart voor negen op pad dat maakt wel dat je de hele dag de vaart erin moet houden om een beetje op tijd aan te komen en eigenlijk iets te veel om relaxed te lopen.  Het is na toch een mooie wandeling weer gelukt ik kwam om 18:30 aan. Ben nu in een commerciële Gite , beetje haveloze boel maar wel netjes, en midden in een bos. Als je daar laatse kilometers zo in de stilte naartoe loopt terwijl het al avond wordt denk je wel bij jezelf zou er wel iemand zijn? Behalve ik is er een groep van acht mannen, ik weet niet wat ze komen doen hier , maar bier en whiskey drinken doen ze in ieder geval ;-) ze zijn nu weer vertrokken om te gaan eten ik hoop dat ik ( diep ) slaap als ze weer terugkomen ;-) Ik heb gelukkig wel een eigen kamer :-)

Ik wist natuurlijk van te voren dat er deze tocht een paar lange etappes van 40 km bij zaten, maar het leek me geen reden om daarom de hele tocht niet te doen. Ik dacht ik kort  zo’n lange etappe gewoon door de bus te nemen of een stukje te liften. Maar ja er rijden hier geen bussen en meestal ook geen auto’s. Dus maar vroeg vertrokken en vandaag toch die 40 kilometer gedaan. Voordeel van vroeg ( 6:15u ) vertrekken is dat je dan om 8:30u alleen nog een normale dagafstand voor de boeg hebt :-)

Na de ochtendmis en ontbijt ( nu alleen zonder mystery guest ) langs een kanaal weer terug naar de route gelopen. Blijft toch raar dat mensen zichzelf opsluiten en de hele dag door psalmen voordragen met z’n allen. Ze doen niks fout natuurlijk maar is het ‘goed’ ?

Weer een beetje in de bewoonde wereld maar nog geen cappuccino. In Bourbon Lancy  waar ik overnachtte waren twee café’s maar die zagen er niet best uit en het was er eigenlijk ook nog te vroeg voor. Had mijn hoop gevestigd op Diou maar daar was helemaal geen café. Allemaal niet erg de zon scheen weer en het begin van de route was mooi. Later langs de Loire ( die je niet zag ) was het wat saai, maar er was wel gelijk een chateau zoals het ook hoort langs de Loire ;-) Vandaag slaap ik in de Abbey de sept Fons.

De winkel had zomaar goed brood én heerlijke hele jonge geitenkaas uit het dorp zelf en Rosette (worst) én yoghurt, dus ik heb goed ontbeten en geluncht al was dat laatste in de regen in het bos onder mijn poncho. Na gisteren een ‘kerkelijk onderdak’ het was gewoon een Gite maar dan in een  oude pastorie, vandaag weer iets anders namelijk gewoon bij iemand thuis. De twee Fransen die ik eerder trof kwamen ook binnenvallen en we kregen klassiek Frans te eten van Francoise ; Kippensoep couscoussalade , kip met champignonsaus en rijst, fromage en kersenclafoutis.

Minder bos en het landschap trekt wat open dus meer vergezichten, voor mij dan, want om die te fotograferen moet je vroeg of laat op de dag zijn, ik start wel vroeg maar de meeste tijd loop ik overdag ;-) Gelukkig zijn er nu ook koeien en die vind ik altijd mooi en leuk :-) Heb nog eens naar mijn eerste etappes vorig jaar gekeken en die waren ook wel lang maar nog niet met echt klimmen en dalen over van die paden die uit keien bestaan en waar je elke voet op zijn plek moet neerzetten. Dat was pas later en nu begon ik daarmee, misschien dat ik daardoor wat moest inkomen , of het is gewoon een jaar ouder ;-)

Ik vind het fantastisch om helemaal alleen uren door zo’n groot machtig eindeloos en zwijgend bos te lopen. Af en toe een windvlaag hoor je door de boomtoppen aankomen en sterft weer weg. Verder stilte en het geluid van mijn eigen voetstappen. Maar werd ik mijn vorige Caminotocht nog gedragen op een wolk van enthousiasme van alle mensen die je ontmoette onderweg of s’avonds aan het eten met z’n tienen aan tafel. Deze tocht verloopt een stuk stiller heeft ook z’n charme maar zoveel leuke mensen vorig jaar was heel bijzonder. De ( gemeentelijke) gite zit in een enorm landhuis , mijn kamer is even groot als de hele Gite van de eerste avond. Weer een mooie route veelal door het bos vandaag , kwam om zes uur aan maar heb wel een laatste stukje afgesneden ;-)

Bedacht mijn nog dat ik een half uur voor de ergste regen geschuild heb én dat ik in de laatste kilometers verstopt in de poncho en haast makend om de winkel te halen juist dan een afslag miste waardoor ik nog extra om moest lopen, koste bij elkaar wel een uur. Morgen is de etappe 32 km vandaar dat ik probeer in te schatten hoeveel tijd ik daarmee zoet ben. Vandaag eindelijk een winkel dus boodschappen voor twee dagen gedaan. Morgen is er na 19 km een kleine winkel ( zal ie open zijn? ) daarna pas na weer 40 km weer eentje. Logeer in grote mooie Gite in een oud schoolgebouw, met nog twee Fransen die gaan ook naar Le Puy dus die ga ik vaker zien.

Ondanks de regen vanochtend ging het lopen met de rugzak al een stuk beter. Het gaat hier alleen zo langzaam! ik vertrok om 8:30 kwam na 29 km pas om 19:00u bij Lac de Setton aan. Weer in de regen maar nog nét op tijd om weer een paar tomaten te kunnen kopen, ze deden de winkel nog even voor mij open :-) Gelukkig werd ik door de aardige patron  van dit vakantiepark daar opgehaald want de plek is lastig te vinden én was nog 7 km. Het huisje is binnen wel heel treurig als je hier als familie vakantie moet vieren, maar ik ben weer blij dat ik ergens kan slapen ;-) Ik weet het nog niet met de regenponcho hij wordt aan de binnenkant ook nat maar mijn kleren blijven redelijk droog. Als de regen voorbij is doe ik hem open en laat ik hem op mijn rugzak hangen om te drogen , zo dwaal ik dan met een soort Zorro cape door het Franse land. Niet dat iemand het ziet want het is heel stil hier pas één wandelaar/ pelgrim tegengekomen zij liep vanuit Santiago terug dus de andere kant op. En oh ja prachtige route veelal door de bossen.

Het viel me niet mee deze eerste lange dag met aardig wat klimmen en dalen, het is vooral wennen aan de rugzak en wat dat met je evenwicht doet en het gewicht vooral met klimmen en dalen natuurlijk. Maar na een douche in de Gite valt het allemaal weer mee. Zo sober als de Gite gisteren was zo rijk is ie vandaag ; groot oud huis aan de voorzijde bestaande uit twee torens, heel sfeervol oud rommelig en kunstzinnig aan de binnenkant. Het omdat het restaurant hier dicht was pasta met tomaten uit de tuin gemaakt , was heerlijk. Heerlijk was ook het weer zonnig maar niet te warm. Mooie route langs rivier de Cure veel onverhard maar soms ook over de weg waar overigens niemand rijdt. Naar de ‘Notre Dame’ was een extra klimmetje maar dat kon ik niet overslaan natuurlijk, mijn boot heet niet voor niets Lumen.

Door Mirjam ( waar ik logeerde) naar het station Schiedam gebracht en door Inge in Rotterdam uitgezwaaid , dat was een mooi begin van een soepele reis naar Vezelay. Van hieruit ga ik weer een stuk Camino lopen namelijk naar Le Puy en Velay en dat is waar ik vorig jaar gestart ben ( zie de kaarten ). Vezelay is typisch geval van een klein plaatsje en een grooote kerk, Basiliek zelfs , wel een mooie sobere vooral binnen. Daarna op pad naar mijn eerste gite die bleek juist heel klein maar ook héél sober maar ik heb wel het rijk alleen, dat scheelt ;-) Op de minuut af dat ik ging wandelen begon het ook wat te regenen zodat ik mijn nieuwe regenponcho kon uittesten ;-) voorlopige conclusie; de rugzak ( die zit er ook onder ) bleef droog en de rest niet helemaal , dus ook met zo’n poncho is het zweten geblazen ;-) Het lopen ging gelijk al met wat steigen en dalen over een wiebelig pad dus dat is weer de balans en het ritme vinden met de rugzak erbij.